“MOLENBEEK IN BRUSSEL IS PRIMA”

Er is de laatste maanden veel gesproken en gemeld over Molenbeek in Brussel.

Dus tijd om er weer eens te gaan kijken nu zogenaamd de rust is wedergekeerd ondanks dat er afgelopen vrijdag 17 juni, een dag na mijn bezoek, weer invallen plaatsvonden om terreurverdachten op te sporen.

Zo gauw ik mijn auto op het Hertogin van Brabantplein middenin Molenbeek parkeer krijg ik eigenlijk al een beetje een unheimisch gevoel. Van hier hoor ik niet thuis.

Best gek, ik ben in Brussel, net iets meer rijden dan een uur van mijn huis in Eindhoven. Dit gevoel verwacht je hier niet. Omdat ik parkeergeld moet hebben koop ik een paar bananen in een Alimentation, een kleurrijke winkel gerund door een Arabier. Hierbinnen werd ik verrast door de zeer aangename sfeer en vriendelijkheid van de eigenaar. Gelukkig maar denk je dan.

Ik prepareer mijn spiegelreflex camera en monteer mijn zoomlens. Eigenlijk veel te groot deze camera. Vandaag maar zo onzichtbaar mogelijk proberen te fotograferen is het credo. Mijn route gaat gelijk naar de Vierwindenstraat waar Salah Abdeslam opgepakt is na een bestorming van de woning aldaar. Je passeert meteen enkele troosteloze flats van 14 verdiepingen. De rotzooi op de balkons en satellietschotels valt meteen op.

De deur in de Vierwindenstraat is nog intakt, maar met flinke deuken en gaten. Eigenlijk zoals zo veel deuren hier.

Na een paar foto’s vanuit de heup geschoten wordt ik al aangesproken door een redelijk agressieve man. Hij wil perse de foto’s zien die ik gemaakt heb. Ik laat er een paar zien en delete enkele missers. Na zogenaamd begrip getoond te hebben ben ik er klaar mee, aangezien dit publiek terrein is. Maar ik wil geen aandacht en een oproer creëren. Er staan inmiddels al 5 mensen om me heen. Dus loop ik snel door en zeg ‘au revoir’.

Ondertussen kan ik me relatief rustig bewegen. Een jongen van ongeveer 10 jaar achtervolgt me. Uit nieuwsgierigheid, hoop ik. Molenbeek straalt niets Europees uit. Zelf ben ik zo’n beetje de enige blanke die hier rondloopt. De mensen die je spreekt, met name voor de scholen, proberen het positieve te laten zien. Dat er samenhorigheid is en veilig is. Zelf zie ik het niet zo. De versloebering en verpaupering is overal. Daarnaast is de gettovorming enorm. De eerste vrouw zonder hoofddoek moet ik nog tegenkomen. Persoonlijk zie ik een groot probleem. De segmentering en de afzondering van de rest van Brussel kan niet groter. De dure wijk Laken ligt er naast. Groter kan het contrast niet zijn.

Ondanks dat er veel mensen proberen een positief beeld te geven van Molenbeek zie ik het niet. Anti-terreuracties vinden niet voor niets plaats. Opmerkingen van de blanke Brusselnaars die ik hoor: ‘het is hier niet gezellig, er is geen inmenging, mensen distantiëren zich van de Belgische maatschappij, het is een rommel en vies’. Eigenlijk zie ik geen reden om die opmerkingen niet te kunnen rechtvaardigen. De Belgische overheid heeft hier grondig gefaald. Net als de Franse. De banlieu’s, de Parijse buitenwijken, kende ik goed. Ik woonde daar twee jaar. Net zo’n puinhoop.

Maurits van Linder (freelance fotojournalist), 19 juni 2016